Πώς ο Τσίπρας προσπαθεί να σωθεί στηριζόμενος στην… προοπτική Μητσοτάκη

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης (στο https://apopseis.gr)

Η έκθεση του Διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος μπορεί να ήχησε ως «καμπανάκι» για την κατάσταση που επικρατεί στην πραγματική οικονομία και να επιχείρησε να προσγειώσει τους «αιθεροβάμονες» λαϊκιστές του Μεγάρου Μαξίμου που προπαγανδίζουν ότι η Ελλάδα κινείται ανεξάρτητη εκτός μνημονίων, ωστόσο εκείνο που ουσιαστικά πέτυχε είναι η συσπείρωσή τους εναντίον του προσώπου του κ. Γιάννη Στουρνάρα.

Εκλογές: Το διακύβευμα για τον Τσίπρα είναι μεγαλύτερο τον Οκτώβρη…

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης στο https://apopseis.gr/

Θολό είναι το τοπίο σχετικά με το χρόνο διεξαγωγής των προσεχών εκλογών.

Ο Τσίπρας θέλει να εξαντλήσει το χρόνο που του δίνει το Σύνταγμα, γνωρίζοντας, προφανώς, ότι δεν θα έχει ξανά (τουλάχιστον σύντομα) τη δυνατότητα να ασκήσει εξουσία.

Ωστόσο η οικονομική και πολιτική πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

Ως πότε θα ανεχόμαστε τον εκχυδαϊσμό της πολιτικής;

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης στο  https://apopseis.gr/

Στις εκλογές του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας προέταξε το νέο που υποτίθεται ότι εξέφραζε, προκειμένου μαζί με τα πρωτόγονα συναισθήματα του θυμού και της πολιτικής οργής, που απαγορεύουν την καθαρή κρίση, να ισοπεδώσει εκλογικά τη Νέα Δημοκρατία.

Δεν πέτυχε να ισοπεδώσει τη ΝΔ, αλλά πέτυχε τρεις συνεχόμενες νίκες (δύο εκλογικές και ένα δημοψήφισμα) που του έδωσαν την κυριαρχία στο πολιτικό σκηνικό για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Οι σύγχρονοι κοινοβουλευτικοί Φάουστ και το μεγάλο κυβερνητικό τσίρκο

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Όσοι το 2015 δηλώναμε πως η άνοδος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην εξουσία μόνο δεινά θα έφερνε στην οικονομία και στη χώρα, δεν είχαμε λάβει υπ’ όψιν μας το χειρότερο: ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα ευτέλιζε θεσμούς αλλά και την ίδια τη δημοκρατία.

Και δεν εννοώ μόνο τους κουραμπιέδες της κυρίας Μεγαλοοικονόμου και την γκαζόζα του κ. Φωκά. Εννοώ κυρίως τους ακροβατισμούς του κ. Βούτση και τις ζογκλερικές κινήσεις του ιδίου του κ. Τσίπρα. Πρόεδρος της Βουλής και πρωθυπουργός  προκειμένου να εξασφαλίσουν την πλειοψηφία των 151 στη Βουλή, δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε μια

Θα μας «δέσουν» και θα φταίμε…

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Μπορεί στη Συμφωνία των Πρεσπών να μην έχει ακόμη παγώσει το μελάνι, αλλά τα αποτελέσματα της Συμφωνίας τα βιώνουμε ήδη.

Για χθες, 29 Ιανουαρίου ήταν προγραμματισμένη στο Πολεμικό Μουσείο, εκδήλωση υπέρ της Μακεδονίας μας  στην  οποία αναμενόταν να παραστεί πλήθος κόσμου. Δεν ήταν συλλαλητήριο. Ήταν εκδήλωση και μάλιστα σε κλειστό χώρο με ομιλητές καθηγητές, πρέσβυ, και αποστράτους των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τι πρωθυπουργό θέλουμε;

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Διαβάζω τις δηλώσεις που έκανε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τα Θεοφάνεια:

«Μπροστά σε αυτό που εγώ τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι, και πιστεύω η πλειοψηφία των Ελλήνων, ως εθνικά ωφέλιμο για τη χώρα, δεν πρόκειται, ούτε το έκανα τα 3,5 αυτά χρόνια, ούτε θα το κάνω ποτέ ως πρωθυπουργός, να δειλιάσω μπροστά στο κόστος ή στο ρίσκο. Θα υπερασπιστώ και θα υπερασπιστούμε αυτό που θεωρούμε και που είναι εθνικά ωφέλιμο για τη χώρα.»

Θα επιχειρήσει ο κατεργαράκος «κλεφτοκοτάς» την (εκλογική) ληστεία του αιώνα;

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Αν κάποιος έλεγε πριν από λίγο καιρό ότι θα βρισκόταν πρωθυπουργός  να κάνει εγκαίνια σε έργο που θα λειτουργούσε μετά δύο ολόκληρα χρόνια και ο λαός δεν θα τον έπαιρνε με τις πέτρες, θα τον έλεγαν τρελό.

Ζούμε σε έναν τόπο που από αρχαιοτάτων χρόνο έχουμε μάθει να σατιρίζουμε τα πάντα. Διακωμωδούμε ανθρώπους, πολιτικούς, ήρωες ακόμα και Θεούς…

Αυτός ο λαός όμως αποδέχεται να τον εμπαίζουν με έργα «πέτσινα» ή μάλλον έργα μουσαμάδες!

Συμφωνία Πρεσπών: Σωτήρες ή προδότες; Οι ίδιοι θα επιλέξουν με την ψήφο τους

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας είναι κάθετα αντίθετη με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Οι ελάχιστοι λογικοί που την στήριζαν, αναθεωρούν την άποψή τους ύστερα από τις πρόσφατες δηλώσεις Ζάεφ.  Και τούτο γιατί φάνηκε ότι ο πρωθυπουργός των Σκοπίων απλά όχι μόνο δημοσιοποίησε τους μύχιους πόθους του, αλλά και ότι είναι διατεθειμένος να εκμεταλλευθεί στο έπακρο υπέρ της χώρας του τις δυνατότητες που του δίνει αυτή η ετεροβαρής για τα ελληνικά συμφέροντα, συμφωνία.

Μας λένε ότι θα κάνουν τα πάντα για να μείνουν στην εξουσία. Εμείς ακούμε;

γράφει ο  Γιώργος Κοντογιάννης.

Ο κ. Τσίπρας θέλει να ξεχάσουμε τα σχεδόν τέσσερα χρόνια διακυβέρνησής του που οδήγησαν την Ελλάδα στη χειρότερη θέση που βρέθηκε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά και να θυμόμαστε τις τελευταίες  100 μεταμνημονιακές μέρες, ωστόσο η ιστορία δεν του κάνει το χατίρι. Συνεχώς γυρίζει πίσω στις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησής του, ή μάλλον ορθότερο στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής του. Η «τσούλα η ιστορία», όπως λέει κι ο στιχουργός Κ. Τριπολίτης κάθε μέρα που περνά αποδεικνύει ότι ο κ. Τσίπρας είναι το λάθος «μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος» και είναι έτοιμη  να τον ξαποστείλει «για σέρβις και για χαμόμηλο».

Αρκεί όμως αυτό;

Έχουν αυταπάτες, κάνουν απάτες- Η ΝΔ να αναδείξει τα σκάνδαλα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Το «δόγμα Πολάκη» που συμπυκνώνεται στην αντίληψη «αν θέλουμε να κερδίσουμε τις εκλογές πρέπει να βάλουμε δύο τρεις στη φυλακή», έχει αρχίσει να ενεργοποιείται.

Σε κάθε ευκαιρία η κυβέρνηση επιχειρεί να ποινικοποιήσει την πολιτική ζωή του τόπου. Το έπραξε με την Novartis, το πράττει με την υπόθεση του Κώστα Σημίτη με στόχο να ανακόψει την άνοδο του ΚΙΝΑΛ, το πράττει με τα δάνεια των κομμάτων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, εξαιρώντας, βέβαια, το σκάνδαλο με το ακίνητο της Κουμουνδούρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Να αντισταθούμε στην ασχήμια που γίνεται συνήθεια

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Θα σας συστήσω να κάνετε ένα πείραμα.

Πάρτε και βάλτε μέσα στο σαλόνι σας, δηλαδή στο σημείο του σπιτιού που πρέπει να είναι πάντα όμορφο και τακτοποιημένο γιατί εκεί μπαίνουν οι επισκέπτες, μια… κατσαρόλα, κάτι που είναι εντελώς άσχετο με το σύνολο.

Τις πρώτες ημέρες κάθε φορά που θα μπαίνετε στο σαλόνι θα νιώθετε αποκρουστικά μιας και κάτι εντελώς άσχημο και άσχετο θα ταράσσει την αρμονία και ομορφιά του πιο ωραίου δωματίου κάθε σπιτιού. Μέρα με τη μέρα αυτό το αποκρουστικό συναίσθημα που θα νιώσετε στην αρχή θα αρχίσει να μειώνεται.

Υπάρχει κυβέρνηση; Η χρησιμότητα Τσίπρα περιορίζεται στο Σκοπιανό- Ο επικίνδυνος κ. Γαβρόγλου

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Τρίζει η κυβέρνηση αντιμέτωπη με προβλήματα που προκύπτουν από το ετερόκλητο του συνασπισμού που ασκεί την εξουσία από τον Ιανουάριο του 2015. Τα προβλήματα είναι τόσα πολλά που δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν κάτω από το χαλί. Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι τυχόν ρήξη της συμμαχίας Τσίπρα – Καμμένου θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές.

Τα προβλήματα στο εσωτερικό των ΑΝΕΛ μπορεί αρχικώς να θεωρείται ότι ενισχύουν την αστάθεια στο εσωτερικό της κυβέρνησης αλλά η προσχώρηση στελεχών του κ. Καμμένου στον κ. Τσίπρα δίνει τη δυνατότητα στον ΣΥΡΙΖΑ να αναζητά, έστω και οριακή πλειοψηφία, χωρίς τη στήριξη του «τοξικού» πλέον, Πάνου Καμμένου.

Ο Ζάεφ προκαλώντας δημιουργεί τετελεσμένα- Ο Τσίπρας αμήχανος παρακολουθεί…

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Η τουρκική διπλωματία είναι η διπλωματία της κατεργαργιάς, της μπαμπεσιάς και της δημιουργίας τετελεσμένων ώστε κάθε φορά να μπορεί να διαπραγματεύεται από νέα, προωθημένη βάση.

Στα Σκόπια μέχρι την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και λίγο μετά – δηλαδή στην εποχή Γκλιγκόροφ- επικρατούσε η λογική της σοβιετικής διπλωματίας, η οποία είχε αποδεχθεί τους διεθνείς κανόνες του παιχνιδιού. 

Η φασίζουσα νοοτροπία Πολάκη είναι προσωπική επιλογή Τσίπρα

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Ακούμε τον φασισμό να χτυπάει την πόρτα του διπλανού μας και βγάζουμε αναστεναγμούς ανακούφισης «ουφ, ευτυχώς δεν είναι για εμένα».

Βλέπουμε να στοχοποιούνται δημοσιογράφοι που ασκούν κριτική στο σύστημα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, να αναγράφονται συνθήματα στις πόρτες ή στους τοίχους των σπιτιών τους και αδιαφορούμε.

Πόσες ψήφους αγοράζεις πουλώντας ιστορία;

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Ξέρουμε ότι πολλές φορές πολιτικοί μετέρχονται κάθε μέσου προκειμένου να κερδίσουν ψήφους. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, ξέραμε ότι έχουμε οικοδομήσει έναν πολιτικό πολιτισμό που τα εθνικά ζητήματα έμεναν έξω από αυτό το παιχνίδι.  

Ακόμα και σε ακραίες περιπτώσεις, όπως στην περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου με την περίφημη προτροπή «βυθίσατε το Χόρα» ή στο παιχνίδι του εθνικού τρόμου της κρίσης του 1987 υπήρχαν στοιχεία που έδρασαν επ’ ωφελεία των εθνικών συμφερόντων.

Πόσο φτωχός είναι ο Γκαίμπελς μπροστά στον ΣΥΡΙΖΑ!

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Πόσο φτωχός φαντάζει ο υπουργός «Ενημέρωσης» του Αδόλφου Χίτλερ, Γιόζεφ Γκαίμπλες,  ο οποίος έχει πει το περίφημο «συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, κάτι στο τέλος θα μείνει», μπροστά στους σημερινούς αφιονισμένους προπαγανδιστές του ΣΥΡΙΖΑ… Πόσο μαθητούδι μπροστά στους σημερινούς προφεσόρους…

Μέσα από τα υπόγεια του Μαξίμου πηγάζει η ιδεολογική και πολιτική τρομοκρατία της φασίζουσας Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ.

Κι όμως το «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» μέτωπο ευνοεί τον… ΣΥΡΙΖΑ!

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Την ώρα που η κυβέρνηση παραπαίει και ο κ. Τσίπρας αγωνίζεται να κρατήσει, τουλάχιστον, τον έλεγχο του κόμματός του, ώστε να έχει τα λιγότερα δυνατά προβλήματα την επόμενη μέρα της ήττας του, στο χώρο των ΜΜΕ άρχισε να αναπτύσσεται η φιλολογία της χρησιμότητα ή όχι ενός «αντι- ΣΥΡΙΖΑ» μετώπου.

Ωστόσο το ερώτημα που τίθεται ευθύς εξ αρχής είναι απλό και έχει σχέση με την ίδια την ουσία της δημοκρατίας: Πόσο δημοκρατικό είναι το πρόθεμα «αντί» μπροστά από οτιδήποτε κακό, ακόμα και επικίνδυνο για τη δημοκρατία.

Ο «Σουλτάνος» της Τουρκίας και οι μικροί Ερντογάν της Αριστεράς του Τσίπρα

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε με αγωνία όσα εξαιρετικά ανησυχητικά συμβαίνουν στην οικονομία της Τουρκίας τα οποία, όπως είναι φυσικό, έχουν διεθνείς επιπτώσεις, όχι μόνο στην οικονομική αλλά και στην πολιτική σκηνή.

Γνώρισμα των καθεστώτων που ρέπουν προς τον ολοκληρωτισμό είναι η δημιουργία συνωμοσιών και φανταστικών εξωτερικών εχθρών ή η προβολή σκοτεινών κινήτρων σε εχθρούς που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Ο πολιτικός μεσαίωνας των Τσίπρα – Καμμένου και ο ευτελισμός της ηθικής

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Όταν κάνουμε αναφορές στο… «αείμνηστο» πολιτικά ΠΑΣΟΚ καταγράφοντας τα αρνητικά του στην περίοδο διακυβέρνησης, το πρώτο, αλλά και σημαντικότερο, που επισημαίνουμε όλοι είναι ότι το μεγαλύτερο κακό που έκανε στην ελληνική κοινωνία ήταν η διεύρυνση της ανοχής που επέδειξε στα φαινόμενα διαφθοράς.

Οι αναποφάσιστοι ορίζουν την στρατηγική για ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.


Η Δευτέρα ήταν μια σημαντική, πολιτικά, ημέρα.

Από τη μια η διαδικασία στη Βουλή για τη συζήτηση επί του αιτήματος της ΝΔ για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για το λεγόμενο «Καμμένος gate», έπεισε και τους πλέον δύσπιστους ότι Τσίπρας και Καμμένος «θα πάνε μαζί μέχρι τέλους». Και προκειμένου να μετατεθεί όσο πιο πολύ προς τα πίσω το «τέλος», οι δύο εταίροι είναι αποφασισμένοι να επιχειρήσουν να μας πείσουν ότι

ποτέ δεν ψήφισαν μνημόνια, ότι ποτέ δεν ψήφισαν φορολογικά μέτρα, πως για ό,τι έκαναν έφταιγε η κακιά δεξιά.