Η «Μακεδονία Ξακουστή» και το χρέος της ΝΔ

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης στο site: https://apopseis.gr/

Αλήθεια δεν ξέρω τι είναι πιο ηχηρό, το ξέσπασμα του λαού να διαμαρτυρηθεί σε ορισμένες περιοχές τραγουδώντας το «Μακεδονία Ξακουστή» ή η σιωπή, η βουβαμάρα, η έλλειψη ακόμα και «κιχ» την ώρα που οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης κατέθεταν στεφάνια στο μνημείο Αγνώστου Στρατιώτου ορισμένων πόλεων της χώρας.

Απαξίωση, καταφρόνηση ακόμα και για διαμαρτυρία…

Ευθύνη Μακεδονίας

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Στη συνείδηση της πλειονότητας των Ελλήνων – σε ποσοστό πάνω από 70%- υπάρχει η βεβαιότητα ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ετεροβαρής, υπέρ των Σκοπίων. Ότι πρόκειται για μια συμφωνία που εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των Σκοπίων. Μια συμφωνία που περιέχει τέτοιες διατάξεις που ποτέ κανένας Έλληνας πρωθυπουργός δεν αποδέχθηκε. Φθάσαμε μάλιστα στο σημείο όταν Καραμανλής και Μπακογιάννη είπαν «όχι» στα σχέδιά τους, όχι μόνο να χάσουν την εξουσία αλλά και να κινδυνεύσουν να βρεθούν εκτός πολιτικής. Όλα όσα όμως δεν δέχθηκαν οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί, τα δέχθηκε ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Συμφωνία Πρεσπών: Σωτήρες ή προδότες; Οι ίδιοι θα επιλέξουν με την ψήφο τους

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας είναι κάθετα αντίθετη με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Οι ελάχιστοι λογικοί που την στήριζαν, αναθεωρούν την άποψή τους ύστερα από τις πρόσφατες δηλώσεις Ζάεφ.  Και τούτο γιατί φάνηκε ότι ο πρωθυπουργός των Σκοπίων απλά όχι μόνο δημοσιοποίησε τους μύχιους πόθους του, αλλά και ότι είναι διατεθειμένος να εκμεταλλευθεί στο έπακρο υπέρ της χώρας του τις δυνατότητες που του δίνει αυτή η ετεροβαρής για τα ελληνικά συμφέροντα, συμφωνία.

«Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική»- Μήπως είναι φασίστας αυτός που το είπε;

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης

Με έκπληξη- και ίσως και με καθυστέρηση- αντιλήφθηκα το σαββατοκύριακο, ψάχνοντας κάτι στο διαδίκτυο, τον ξεσηκωμό που γίνεται σε πολλά σχολεία της Ελλάδος- κυρίως σε Λύκεια της Μακεδονίας- σχετικά με το «μακεδονικό».

Αυτό που δεν τόλμησαν κομματικοί φορείς το κάνουν αμούστακα ελληνόπουλα από τον Πύργο  μέχρι τις Σέρρες, καλώντας σε καταλήψεις για τις 29 Νοεμβρίου σε όλη την Ελλάδα και σε πορεία στη Θεσσαλονίκη.

Υπάρχει κυβέρνηση; Η χρησιμότητα Τσίπρα περιορίζεται στο Σκοπιανό- Ο επικίνδυνος κ. Γαβρόγλου

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Τρίζει η κυβέρνηση αντιμέτωπη με προβλήματα που προκύπτουν από το ετερόκλητο του συνασπισμού που ασκεί την εξουσία από τον Ιανουάριο του 2015. Τα προβλήματα είναι τόσα πολλά που δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν κάτω από το χαλί. Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι τυχόν ρήξη της συμμαχίας Τσίπρα – Καμμένου θα οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές.

Τα προβλήματα στο εσωτερικό των ΑΝΕΛ μπορεί αρχικώς να θεωρείται ότι ενισχύουν την αστάθεια στο εσωτερικό της κυβέρνησης αλλά η προσχώρηση στελεχών του κ. Καμμένου στον κ. Τσίπρα δίνει τη δυνατότητα στον ΣΥΡΙΖΑ να αναζητά, έστω και οριακή πλειοψηφία, χωρίς τη στήριξη του «τοξικού» πλέον, Πάνου Καμμένου.

Μήπως οι Έλληνες πρέπει να υπερασπιστούμε την ιστορική κληρονομιά της Ελλάδος;

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Κι ενώ πλησιάζει η ημέρα της κρίσης στη Βουλή των Σκοπίων για το αν οι αντιπρόσωποι του λαού θα επικυρώσουν τη βούλησή του όπως εκφράσθηκε στο δημοψήφισμα, τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν για το αν ο κ. Ζάεφ θα βρει τους απαραίτητους βουλευτές για να επικυρώσει την  Συμφωνία των Πρεσπών.

Ωστόσο κανείς δεν ασχολείται με το ποια τελικά ήταν η βούληση του λαού των Σκοπίων. Γιατί το 65% του λαού των Σκοπίων δεν πήγε να ψηφίσει αρνούμενο να επικυρώσει την Συμφωνία Ζάεφ – Τσίπρα.

Σκόπια- Δημοψήφισμα: Η δικαίωση Μητσοτάκη και ο κίνδυνος Τσίπρα

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στα Σκόπια απέδειξε μια τρανή αλήθεια. Ότι καμία δύναμη, ούτε των ΗΠΑ, ούτε της Γερμανίας, ούτε του ΝΑΤΟ, ούτε της ΕΕ, μπορεί να επιβάλει σε ένα λαό λύσεις που ο ίδιος δεν επιθυμεί. Έστω και αν η αντίληψη που έχει για την πραγματικότητα είναι στρεβλή.

Οι σημερινοί ηγέτες του κόσμου προκρίνουν λύσεις τις οποίες αναθέτουν στις κυβερνήσεις τους και στις κυβερνήσεις άλλων χωρών να επιβάλλουν. Οι λύσεις αυτές όμως αποτυγχάνουν στην εφαρμογή τους γιατί παραβλέπουν τα δεδομένα και την ιστορία κάθε περιοχής.

Ο Ζάεφ προκαλώντας δημιουργεί τετελεσμένα- Ο Τσίπρας αμήχανος παρακολουθεί…

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Η τουρκική διπλωματία είναι η διπλωματία της κατεργαργιάς, της μπαμπεσιάς και της δημιουργίας τετελεσμένων ώστε κάθε φορά να μπορεί να διαπραγματεύεται από νέα, προωθημένη βάση.

Στα Σκόπια μέχρι την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και λίγο μετά – δηλαδή στην εποχή Γκλιγκόροφ- επικρατούσε η λογική της σοβιετικής διπλωματίας, η οποία είχε αποδεχθεί τους διεθνείς κανόνες του παιχνιδιού. 

Ο εκλογικός νόμος των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων (apopseis.gr)

του Γιώργου Κοντογιάννη.

Η Ελλάδα έχει μια μοναδική ικανότητα να χάνει ευκαιρίες για την προάσπιση των εθνικών της ζητημάτων και την εδραίωσή της ως δύναμη σταθερότητας και ανάπτυξης στην ευρύτερη περιοχή.
Αν πάει κανείς προς τα πίσω στην ιστορία μας την εκτίμηση αυτή μπορεί να την επιβεβαιώσει πολλές φορές. Από την εποχή της απελευθέρωσης, μέχρι τον Βενιζέλο, την ιστορία του κυπριακού και του σκοπιανού…

Κι εύλογο ίσως είναι στην ιστορία ενός τόπου να χάνονται ευκαιρίες αν δεν μπορεί να

Η ανικανότητα της κυβέρνησης και ο κίνδυνος εξέγερσης των προσφύγων (apopseis.gr)

του Γιώργου Κοντογιάννη.

«Αν δεν μπορείτε να μας εξασφαλίσετε μια ανθρώπινη ζωή, βοηθήστε μας να γυρίσουμε στη Συρία. Να έχουμε τουλάχιστον έναν γρήγορο θάνατο. Γιατί αυτό που ζούμε εδώ είναι ένας αργός θάνατος»!!!
Είναι η φωνή απόγνωσης ενός πατέρα από τη Συρία.

Τον κοιτούσα στην τηλεόραση και σκεφτόμουν ότι αν τον έβλεπα στο μετρό, αν τον συναντούσα στο δρόμο, τίποτε δεν πρόδιδε το δράμα που ζει.
Θα μπορούσε να είναι ένας απλός άνθρωπος της ελληνικής καθημερινότητας… Ο πατέρας της διπλανής πόρτας… Ο καθένας από εμάς…

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ Τ.Ο ΔΗΣΥ ΧΟΛΑΡΓΟΥ-ΠΑΠΑΓΟΥ «ΙΜΙΑ 1996-ΕΛΛΑΔΑ 2012, 16 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ... ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ»

Αγαπητοί φίλοι,

Πρώτα από όλα θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκλησή σας.

Σε αυτή την τόσο κρίσιμη περίοδο για το μέλλον της χώρας μας, την κρισιμότερη από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, βρισκόμαστε εδώ για να συζητήσουμε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα που έχει σχέση με την λιγότερο προβεβλημένη διάσταση της κρίσης, και δεν είναι άλλο από τα εθνικά μας θέματα.

Κάποιοι μάλιστα, και δεν είναι λίγοι, σχετίζουν την «επίθεση» που δέχεται η χώρα μας με τα πολλά και με τα ανοιχτά εθνικά μέτωπα και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που βρίσκονται σε πολλά σημεία της.

Είναι αλήθεια πως εδώ που φτάσαμε κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τίποτα. Όλα είναι πιθανά και όλα απίθανα ταυτόχρονα.