Η «φωνή»…

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Ομόνοια 9.30 το πρωί.

Περιμένω στην αποβάθρα το τραίνο προς Πειραιά.

Ακούγεται μια περίεργη «φωνή» που κανείς δεν καταλαβαίνει τι έλεγε.

Το τραίνο φτάνει. Η «φωνή» μέσα στο βαγόνι ακούγεται πιο δυνατά αλλά και πάλι δεν καταλαβαίνω τι λέει.

Κοιτάζω γύρω μου. «Όλες οι φυλές του Ισραήλ». Η κάθε μια με τη δική της γλώσσα. Άλλος μιλούσε ρώσικα, άλλος σέρβικα, άλλος πολωνέζικα, άλλος αλβανικά, άλλος πακιστανικά,

Ανθρώπινη αξιοπρέπεια «πνιγμένη» σε ένα πιάτο φασολάδα…

γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης.

Η είδηση μεταδόθηκε χθες από όλες τις τηλεοράσεις και τις ιστοσελίδες. Μιλούσε για «Στριμωξίδι και σπρωξιές για ένα πιάτο φασολάδα στην Τούμπα», καθώς «η μαζική προσέλευση του κόσμου δημιούργησε δυσάρεστες καταστάσεις».

Το κακό είναι ότι η εικόνα αυτή με πολίτες να σπρώχνονται και να τσαλαπατάει ο ένας τον άλλον για ένα πιάτο φασολάδα, λίγο τουρσί και λίγο ταραμά, δεν παρουσιάσθηκε μόνο στην Τούμπα. Σε όποιον δήμο στήθηκε καζάνι και διενεμήθη φαγητό είχαμε ανάλογα φαινόμενα. Φαινόμενα που έχουμε δει και όταν Εκκλησία, οργανώσεις και δήμοι μοιράζουν μερικά σακιά πατάτες, φρούτα ή άλλα τρόφιμα.

Προκλητική η απόφαση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για τις επιχορηγήσεις των κομμάτων

Αδιανόητη και προκλητική χαρακτήρισε ο Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμμαχίας Γιώργος Κοντογιάννης την απόφαση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να στηρίξουν την τροπολογία που κατέθεσε ο Υπουργός Εσωτερικών για αποδέσμευση τριών δόσεων τακτικής κρατικής επιχορήγησης προς τα πολιτικά κόμματα και μάλιστα ελάχιστες μέρες πριν την προκήρυξη των εκλογών.

Ακολουθούν αποσπάσματα από την ομιλία του Γιώργου Κοντογιάννη στη Βουλή επί της τροπολογίας:

«Είναι αδιανόητο και προκλητικό την ώρα που ο ελληνικός λαός βρίσκεται στα όρια της φτώχειας, την ώρα που οι συμπολίτες μας πεινάνε, την ώρα που οι κοινωνικές δαπάνες συρρικνώνονται στο ελάχιστο και οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπτονται, την ώρα που ο λαός υποφέρει από τις λάθος αποφάσεις των δύο μεγάλων κομμάτων αυτά τα κόμματα με την παρούσα τροπολογία να αποδεσμεύουν τρεις δόσεις τακτικής κρατικής επιχορήγησης προς τον εαυτό τους και όλα αυτά ελάχιστες μέρες πριν την προκήρυξη των εκλογών….

14 μέτρα για την αντιμετώπιση της φτώχειας

Για την ανάγκη υλοποίησης ρεαλιστικών μέτρων που συμβαδίζουν με την οικονομική κατάσταση της χώρας και ταυτόχρονα ενισχύουν οικονομικά τις κοινωνικές ομάδες που βάλονται από την κρίση μίλησε ο Βουλευτής Ηλείας της Δημοκρατικής Συμμαχίας Γιώργος Κοντογιάννης κατά την ομιλία του σε ειδική ημερίδα στη Βουλή με θέμα «Νέα φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός».

            Ο πρώην Υφυπουργός Απασχόλησης αναφέρθηκε στις προτάσεις της Δημοκρατικής Συμμαχίας, οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν ως ασπίδα προστασίας κατά της φτώχειας. Συγκεκριμένα:

Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη φτώχεια

Συντάκτης: Γιώργος Κοντογιάννης 

http://www.parapolitika.gr/ArticleDetails/tabid/63/ArticleID/386842/Default.aspx 

Ποτέ άλλοτε μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ο ελληνικός λαός δεν έβλεπε την απειλή της φτώχειας να είναι τόσο ορατή.
Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται από ένα βαθύ δείκτη φτώχειας (7η στην Ευρώπη) και έναν από τους υψηλότερους δείκτες ανισότητας στην Ευρώπη των 27 κρατών-μελών, γεγονός που διευρύνει την κοινωνική απόσταση και εντείνει την αποξένωση μεταξύ των πολιτών.
Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φτώχειας (16 Οκτωβρίου): Το 1/3 των Ελλήνων ζουν με λιγότερα από 470 ευρώ μηνιαίως, ενώ 1 στα 5 παιδιά ζει επίσης κάτω από τα όρια της φτώχειας.

Ομιλία: «ΝΕΑ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ: ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΕΝΟΣ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΕΓΓΥΗΜΕΝΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ» (σε ειδική συνεδρίαση της Βουλής)

Κυρίες και κύριοι βουλευτές,  

Θα ήθελα καταρχήν να συγχαρώ τον κ. Κουρουμπλή για την πρωτοβουλία διοργάνωσης της ειδικής αυτής συνεδρίας η οποία αγγίζει ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα που αφορά στην καρδιά της κοινωνίας μας, σε μια περίοδο που το κοινωνικό κράτος έχει δεχθεί πολύ σημαντικά πλήγματα.

            Ποτέ άλλοτε μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο ο ελληνικός λαός δεν έβλεπε την απειλή της φτώχειας να είναι τόσο ορατή.

Η Ελλάδα χαρακτηρίζεται από ένα βαθύ δείκτη φτώχειας (7^η στην Ευρώπη) και έναν από τους υψηλότερους δείκτες ανισότητας στην Ευρώπη των 27 κρατών-μελών, γεγονός που διευρύνει την κοινωνική απόσταση και εντείνει την αποξένωση μεταξύ των πολιτών.